kelebek

 

 Bir kış gecesi oturup masa lambasının altına düşüncelerimi yatırıp masaya,

Hayale dalmışım , pencereme düşen her yağmur damlasında düşüp sonra yeniden doğarken.

 

Bazen ayrı yerlere düşen damlalar kesişti ve bir çırpıda yok oldular. ama güçlü görünüyorlardı önlerine gelecek her şeyi ya kendilerine katıp geçecek yada ezip geçecekmişçesine.

 

Masaya yatırdığım her düşüncenin ipi boynumda bir ilmek gibi  dolanıp yer alırken nasılda çabuk çiziyordu yollarını damlalar.

 

Dışarıda kıyametten bir gün.içerde saatleri kalan bir kelebek habersizce ..

 

Uçup kondu hareketsiz duran ellerime. o an durdu tüm kaygılarım, endişelerim, hayal kırıklıklarım, zaman karşı konulamaz  şekildeki ilerlemesine son vermişti sanki.

 

Avucumda bir  can

 

Yaşama zamanı kalmamış bir yürek vardı.

 

Uçmasını bekledim , anlamamıştım bile atmadığını küçücük yüreğinin.

 

Korktum

 

Boynumdan ilmekleri çıkarıp yağmura karşın dışarı çıkardım kafamı .yıkadım her damlayla beynimi.

 

Hayat  taslağını zaten çizmişti ayrıntılarsa zamanla  oluşuyordu bir şekilde.

 

Geleceği planlamaya çalışıp içinde kaybolmak yaşanacak güzel anlardan çalmaktı.

Ruhu çoktan terk edip gitmiş bedeniyse cam bir mezarda olan kelebek her gördüğümde bunu diyor artık bana!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ah bu hayat anlamsız bir şaka

canım kardeşim bak senin ellerinde hayatımız
uçan kuştaki güzelliği kaybettik hastayız
çok sıkıldım ağlamaktan durmaktan
bu ahlaksız oyunlara devam etmek günah

uyan artık uyan
uyan dostum uyan
uyan artık uyan karanlık uykundan

sadece renkler vardı

sonra kayboldu onlar da
biz nefes alamadan

ah bu hayat anlamsız bir şaka
herkes bunun farkında
çok sıkıldım ağlamaktan durmaktan
bu ahlaksız oyunlara devam etmek günah

uyan artık uyan
uyan dostum uyan
uyan artık uyan karanlık uykundan

sen yine de o yolun sonundaydın
sen yine de hiçbir şey yapamazdın
sen, uyuşuk, tembel, yalnızdın
sen

hiçteyim

ne yapmam gerektiğine karar vermem gerekiyor artık,
biliyorum aylar geçti her bir günü ömre bedel olan aylar..
yaşıyorum işte hala ve içimde kurulu saat çalana kadar yaşıcam düzen bu.
değiştirmek için elimden bir şey gelmiyorsa eğer bende düzenin beni en az yıpratacağı şekilde yaşamalıyım.
yaşama tutunup kendimi toparlayım istiyorum ama bunu yapınca sanki bana nasıl yaşarsın dermişsin gibi geliyo ,
biliyorum mutlu olmamı isteyeceğini bunun ihanet olmadığını ama engel olamıyorum.
sabahı normal yaşayıp geceleri düşüncelerimle boğuşmak çok yoruyo beni .
belki  iyiyim çok iyi idare ediyorum bakılınca ama ..
hergün bu iç savaşlarım için ilaçlar kullanıyorum,
biliyorum herşey bende bitiyo ilaç sadece bir yardımcı tabi olabildiği kadar.
neyapmam gerek bilmiyorum,
yol arıyorum,
buldum sanıp sapıyorum sonra bu değilmiş diyorum.
çıkışı hiç olmayan bir labirentte sıkışıp kaldım sanki,
nereye dönsem aynı his..
saptığım her yolda bir adım daha kayboluyorum.
unutuyorum ,odaklanamıyorum, düşüncelerim asla sona gitmiyo, ben kendi içimde kayboluyorum dışımda yaşarken..

balıklarım ve öpücükleri

uyumak için nezaman ışığı kapasambalıklarım su yüzüne çıkıp cık cık cık sesler çıkarıyolar bende bana iyi geceler öpücüğü attıklarını düşünüyodum ta ki dün geceye kadar tesadüfen farkettimki karanlıktan korkuyolar :) gece lambası taktım yanlarına artık öpücük atmıyolar:))

mabel matiz

senden bana kalan;
hafıza kartında kalan..

bazen

''Bazen Ölür..Bazen Ölemezsin..
Bazen Bütün Koşulllar Uygunken Bile Ölemezsin..
Bazen Kendinden Uzaklaşmak İster İnsan..
Bazen Gidersin Sırf Dönebilmek için..
Bazen Bazen Bazen...Yaşıyoruz Bazen !! ''

kardeşim

en güzel çocuk sendin ..
çoçukluğum ,ruhum sende kaldı..
götürdün gittiğin uzak diyarlara ,
bana kalansa sahte bir gülümsemeyle
yalanı yaşamak..
dönebilsen geri beni alıp git istersen geri..

RUHUM

BİR ÇOĞUMUZ ÖZLÜYORUZ RUHUMUZU..

yokluk

yokluk
keşke sadece bir terim olarak kalsaydı dudaklarımda,
kağıda düşen her damlanın yumşattığı yerdeki mürekkep gibi dağılmasaydı ruhuma.
yokluk
bana seni anlatmasaydı en karanlık gecelerimde,
anlamasaydım anlamını ve
ıslatmasaydım hergece böylesine özlem yüklü damlalarla yastığımı,
kanamasaydı içim bukadar.
yokluk
denirmiki şimdi senin gidişine bu terim
yakışır mı hayata sensiz yerim
varlığını bildiğim yokluğuna alışamadığım
bir tek sensin !!

kısır döngü

değerli sandığımız değersizlikler..

insan nasılda yanarmış ,oturur ağlar ,sabahlarmış,
içi kanrevan ,dışı baharmış..
ve bir gün varmış gelir çatarmış

acı sandığın açılır komik anlar günler uçarmış
nasılda boşa yanmış ,aldanmış ,güne kapılmış ,
kaybolmuş insan işte ozaman anlarmış..

acı bambaşkaymış yaşamadan bilinmezmiş üstelik .
elde varmış ama farkına varılmamış
uçup giden renkli anlar bidaha  hiç gelmemiş
ama gelenler artık daha haz verenmiş
kıymetliymiş çünkü acıdan geçmiş ..

bunlarda uçup gitmiş ve gün gelmiş..
bu hep böyle gidermiş ,
çünkü hayat bir kısır döngüymüş..

BÜYÜMEK MİŞ

 

BÜYÜMEK..

Büyüyünce hayat denen evin çatısı hep akar mı

güneşli günde ble yakar mı içini

düşen damlalar.

Küçükken renkli şemsiyelerimizin sevinci,

düşen damlaların doldurduğu leğende yüzdürdüğümüz gemilerimiz mi alıkoyar bizi düşünmekten,

üzülmekten..

Mutluluğun rengi hep kararır mı büyüyünce?

Sahiden

şemsiyem bile siyah olmuş,

elimde renkli umutlar taşıyan balonlarım kaybolmuş.

Dilimde bir isyan,

içimde bir boşluk!

Her gördüğüm uçurum çağırır olmuş.

Büyümek mişş

Büyüdüm ben işte!!!

neden

neden düşüncelerimin en derin yerinden kesişlerim..

''yaşamak hızlı bir ölme biçimidir!!''

'' ''

''eğer bir gün hayatıma ihtiyacın olursa gel ve al onu!!

korkuyorum..

buruk bir sevinç var içimde..
 seni beklerken yanıma herkes geldi sen yoksun..
yarın annemle babamda gelicek yanıma korkuyorum biliyo musun,
 güçsüz  kalmaktan,
 çaresiz olduğumu görmelerinden çok korkuyorum..
bana destek ol lütfen yarın yanımda ol .
biliyorum hep benimlesin ama yarın sana daha çok ihtiyacım olacak,
sensizlik yarın daha çok binicek omuzlarıma..
cümlelerin dudaklarımdan dökülmesi çok zor anlıyo musun beni
anlatamıyorum çünkü gerçeği
bilmek zor ama kabul etmek  işte onu zor kelimesi bile anlatamaz..
alışamıyorum lütfen yanımda ol ...

kardeşime ..

ağlıyorum yeri geliyo gülüyorum(o gülüşü haketmediğim düşüncesiyle),yiyorum içiyorum hayat akıp gidiyo hiç anlamıyorum.yeni kararlaralıyorum kendimi şimdi tanıyorum meğer ne güçlüymüşüm anlıyorum..çoğu zaman keşke .. diyorum
keşke..
keşkeler hiç bukadar içten olmamıştı yüreğimde onu biliyorum.sonra duruyorum kendimemi ağlamalıyım diyorum,o ebedi yaşama kavuştu ben kendimemi yanayım.aklımda binlerce soru var seni bidaha görebilecekmiyim hiç bilmiyorum ve özlemenin ne demek olduğunu seninle öğreniyorum.deliriyorum yanına gelmek istiyorum yapamıyorum sıkışıpkalmış gibiyim  aklımdan biran olsun çıkaramıyorum o günleri seni kaybettiğimi duyduğum anı senin gidişini..çok zorlanıyorum hayata tutunmakta.annemler öylesine korkuyoki banada bir şey olur diye.onlar nasıl dayanıyo bilmiyorum içleri yanıyo görebiliyorum.rüyalarımda hep yeniden bize döndüğünü görüyorum..bazen sana sarılıyorum benimle konuşuyosun..sonra uyanıyorum..
yaşıyorum..
ama herşeyin farkındayım kardeşim bu hayatımın en zor sınavı ben bunu geçip sana layık bir abla olucam sana söz veriyorum..

AİLEM ÇOKTU..

GÜZELDİM BEN O YAZLAR KADAR
ZAMANINDA AİLEM ÇOKTU..!!!
GÜZELDİM BEN O YAZLAR KADAR
ZAMANINDA YAZIN BUKADAR AĞLAMAK YOKTU...!!!

seni görmek için ölebilirim

ben şimdi seni görmek için gelebilirim
şimdi ben son kez olsun seni görmek için ölebilirim..

ı wish you were here..

boşluğum

gözlerimi her açışımda yeni bir sabaha,
içimde gitgide büyüyen bir boşlukla ve dindirilemez bir özlem duygusuyla ,
öğütlüyorum kendi kendime yaşama tutunmalısın bunu yapmak zorundasın .
onun için bunu yapmakzorundasın..
hayatın gerçek yüzünü görmediği sürece aldarmış insan yaşıyorum sanırmış ve aslında insan yaşadığına inandığı zaman yaşarmış.perdeler kalktığındaysa oyun başlarmış.
eline verilmiş bir metin ve etrafnda sana eşlik eden insanlar..
hadi oku metnini
oyna hadi durma..
ama öyle inandırıcı oynaki yaşadığına inandır seni seyredenleri..
yaşadığına inandır!!!
gizle tüm düşüncelerini duygularını gözyaşlarını isyanını yalnızlığını seni yiyip bitiren herşeyi sakla ,
gösterme sakın yaşam hastalığını..
bulaştırma kaybettiğin yaşam inancını..
ve oku
durma devam et rol almaya
attığın tiratlar bitene kadar..

gözyaşlarımızın tadı aynı

gördüğüm rüyanın etkesinden olsa gerek
garip bir hisle uyandım bu sabah
ya bugün o günse hayatın son günüyse
içimi kordu sardı bu sabah

sevdigim şeyleri düşündüm sevdiğimi insanları
gördüğüm ve görmediğim yerleri
son kez uyandıysam ve yapamadığım şeyler varsa
içimi korku sardı bu sabah

ya çok yalnızsam ya da bomboşsam
zaten bıkmışsam zamanı harcamışsam

sen ben o herkes aynı hikayede
başı ve sonu aynı gerisi farklıbir yerden tutunduysak hayata
boşa geçirmemeli bırakmamalı

derdimiz yaramız acılarımız farklı olabilir
göz yaşlamızın tadı aynı
değişik çok başka gibi gözüken yaşamlar varsa da
pişmanlık herkes için acı olmalı

ya çok cahilsem hiç sevmemişsem
cesur olmamışsam zamanı harcamışsam

sen ben o herkes aynı hikayede
başı ve sonu aynı gerisi farklı
bir yerden tutunduysak hayata
boşa geçirmemeli bırakmamalı

sanki..

sanki kendi düşüncelerimin kollarından bir darağacım var.
her koladad ayrı ilmeğim.
ne yöne hareket etsem olmuyo..
durdukça yaşlanıyorum,
hareket ettikçe sona yaklaşıyorum..

özledim seni

isyan etmek istemiyorum ama içimde öyle bir kızgınlık varki herşeyi geride bırakıp, sadece acımı valizime koyup, tanımadığım kalabalıklarda yalnızlık çekmek istiyorum.
sürekli yürümek hiç durmadan..
ağzımı bile açmadan çığlıklar atmak istiyorum.!
kendimi;
unutmak,
nekadar sürerse sürsün kaybetmek istiyorum.
boğuluyorum özleminde!

hergün yeni bir ilmek boynuma atılan..

kıyametim

her insanın bir kıyamet günü olurmuş kendi içinde yaşadığı
dünyanınsa hiç farkında bile olmadığı
gitmek bedeni sürüklemekten ibaret değilmiş,
giderken götürdün tüm benliğimi seninle
yapayalnız kaldım ben şimdi bedenimde..
ruhum..
okadar yabancı ki bana
utanıyorum duygularımı dışa vurmaya..
beni anlamasından korkuyorum .
acımı anlamasından
içimi görmesinden korkuyorum
dik duruşumun altındaki çaresizliği görmesinden.
saatlerin telaşesini kavradım
büyün bozuldu dünya ..
şimdi yaşamak anlamsız
boş sokaklarında düşüncelerimden gölgem gibi kaçarken ..

''
bir şiir yaşatır her şeyi yaşamın anlamı solduğunda
ben yoluma devam ederim. Bitmemiş bir şiirin ortasında
Darmadağınık imgeler, sözcükler ve kafiyeler
yaşamsa yerli yerinde
yerli yerinde her şey
''

MİHRAB ÖZTÜRK

KARDEŞİMM..

MİHRAB ÖZTÜRK

hayat

hayat ..
bu senden yediğim en büyük kazıktı..
geri dönüşü, telafisi olmayan!!

bir neden arıyorum unutmak için herşeyi,
unutmak için kendimi..

''GERÇEKTEN DE HAYATIN ANLAMI OLMASAYDI, VE BEN ANLAMSIZI SEÇMEK ZORUNDA OLSAYDIM, BENCE DE EN SEÇİLESİ ANLAMSIZLIK OLURDU BU.''
 

''İnsan kendini hiçbir yerde, karıncalar gibi kaynaşan kalabalığı yarıp geçtiği zamanki kadar yalnız hissedemez.''

doruklarda bir mutluluk..

zaman ,değişmeyen bir hızla değiştiriyorsun herşeyi..