kıyametim

her insanın bir kıyamet günü olurmuş kendi içinde yaşadığı
dünyanınsa hiç farkında bile olmadığı
gitmek bedeni sürüklemekten ibaret değilmiş,
giderken götürdün tüm benliğimi seninle
yapayalnız kaldım ben şimdi bedenimde..
ruhum..
okadar yabancı ki bana
utanıyorum duygularımı dışa vurmaya..
beni anlamasından korkuyorum .
acımı anlamasından
içimi görmesinden korkuyorum
dik duruşumun altındaki çaresizliği görmesinden.
saatlerin telaşesini kavradım
büyün bozuldu dünya ..
şimdi yaşamak anlamsız
boş sokaklarında düşüncelerimden gölgem gibi kaçarken ..