BÜYÜMEK..
Büyüyünce hayat denen evin çatısı hep akar mı
güneşli günde ble yakar mı içini
düşen damlalar.
Küçükken renkli şemsiyelerimizin sevinci,
düşen damlaların doldurduğu leğende yüzdürdüğümüz gemilerimiz mi alıkoyar bizi düşünmekten,
üzülmekten..
Mutluluğun rengi hep kararır mı büyüyünce?
Sahiden
şemsiyem bile siyah olmuş,
elimde renkli umutlar taşıyan balonlarım kaybolmuş.
Dilimde bir isyan,
içimde bir boşluk!
Her gördüğüm uçurum çağırır olmuş.
Büyümek mişş
Büyüdüm ben işte!!!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder