mağrifet gözlüktemi

insanlar çok mu tuhaf yoksa ben gözlükle mi bakıyorum.
aynı masada yemek yiyo olmamız yada aynı odada film izliyo..herneyse birlikte bişiler yapıo olma onun fikrinin kanıksayacağın anlamındamı yada onun sevdiğini seveceğin..
zıt olduğunda düşüncelerin yargılanırmışsın, umrumda değil düşüncelerimden dolayı yargılanacaksam.!
dahasıda varmış üstelik.
işte o dahasında sanırım herkes gözlüklü budefa da ben çıkarmışım işe bak.
meğer insan işine gelince 'canım..'la başlayıp güleryüzle devam eden cümle kurar işi bitip odadan dışarı  adımını attığında yine tüm gözlükler çıkarılır e haliyle takma vaktim ,bide bakmışımki herşey yine aynı.
sanki 2dk önce konusan o cümleleri sarfeden o  değilmişçesine hemde :)
vay arkadaş diyorum içimden söylediğimi sanıp magrifet gözlüktemi yoksa yaşam bu hale mi gelmiş???

ilham perime sesleniyorum yüreğimle..

« Önceki |

22-12-2010

ilham perime sesleniyorum yüreğimle..

ilham perisi diye bir şey gerçekten var mı acaba?ben olduğunu düşünüyorum.sokaktaki insanlar ne düşünüyo acaba ya da ne bilim ilhama ihtiyaç duyulmayan şeyleri yapan insanlar?benim ilham perim olgunlaşma evresinde şuan düşüncelerimin içinde.herkesin ilham perisi nerdedirki şimdi?ona çok ihtiyacım var benim şuan günlerdir kafamda kurguladığım olayları sözcüklere dökmeye ihtiyacım var döküp rahatlamaya ağırlığını atmaya ve yazdığımı görüp mutlu olmaya..belkide önce mutlu olmalıyım pozitif olmalıyım onun gelebilmesi için.öylemidirki acaba belkide tam tersi olmalıyım mutsuzken dökülmeli belki cümlelelrrimdudağımdan birer birer gözyaşlarımın düşüp oluşturduğu uçuruma.ama ozamanda kayboluyo öznesi düşüncelerimin kapılıp girdabına.belkide ölmüştür..ya da beni öldürmüştür kendi içinde ..bi ses çıkıp cevap verse bana deseki umudunu yitirme ,gelecek ,terketti ,başkasının artık... bir şarkıda bir konuşmada bir mimikte gizli olsa cevabım.mimiklerim çalınmış, repliklerim tükenmiş şarkılarım birbaşkasının şuan anlayamam ki gelsede cevabım.sessizce sesleniyorum yinede yüreğimle ihtiyacım var sana ..

içine düşerse kuşuku ;yok eder o masum ruhu!

bazen oturup düşünmeliymiş insan.
oturup sorgulamalıymış?
nerdeyim kimleyim bunlarda kim sıfatları ne içlerinde nevar acaba ve ben ne yapmakta ve nasılım.
yanımda var mı birileri?
 peki gerçekten yanımdamı o birileri?
 dünyanın döndüğü yöndemi, döner dönen entrikalar acaba?
içinde kusamadığın sevgiyle karışık nefret ,çıksa o yöndemi dönecek?
nedeninin bilmediğin ama olmasını istemediklerimin olmasına izin veren ben olduğum halde neden çekip çıkaramıyorum sırtımdaki bıçağı?
beynimdeki sorular karanlık  bulutlar gibi sırasıyla bazen karışık içiçe gelip giderken ben oturmuş izliyorum.
diliyorum;sabah gün dogdugunda sadece güneşli olacak dünya...
21 aralıkta tamda maya kehanetlerinini herşeyin karışacağı günlerin başlangıcı olarak bilinen bu günde sabahı güneşli ve açık beklemek nekadar gerçekleşebilir bir dilek bilmiyorum.
ama görüyorum ufuk çizgisinde yazgımı ve biliyorum gördüklerimi yaşayacağmı.
rahatım.
beynimde olsada binlerce cevapsız gezen soru huzurluyum, çünkü güveniyorum ,inanıyorum ve kalbimi tanıyorum.
yanıltmayacak beni..
şimdi oturduğum bu sahilden üstünde oturduğum hayatımı özetleyen sırt çantamı takıyorum arkamı dönüp yolalıyorum kendi çizgimde hava durumu nederse desin ne olursa olsun yürüyorum güneşli olan yolumda ;)
ve diliyorum sedece kendinize çizdiğiniz yolunuzda kendinize ait hayaller ve hayatlarda yaşarsınız..!

hayat sizden 1dk çalsa ve o 1dk hayatta kaldığınız son dk olsa neler hissederdiniz?
kızgınlık mı?
pişmanlık mı?
öfke mi?
nefret mi?
intikam mı?
yokoluşu mu?
peki çalınan 2 saatiniz se??????????

geri dönüşü olsa...

yalnızlığımın yerini alır mısın?

ödünç verir misin bana sen kokan yastığını?
ödünç alabilir miyim senden bir geceliğine  kokunu?
yerini değiştirebilir miyim yalnızlık kokan yastığımla?
alırmısın benim yastığımı? 

sol tarafını boş bıraktığım yerine koyarmısın kafanı,iz bırakırmısın sol yanında,yastığımdaki yalnızlığımı silecek o izi bırakabilrisin?
kayar mısın oradan rüyalarımda bizi bekleyen dünyama?
uyandığımda olur musun peki yanımda hayatın bize sunduğu dünyamda?
 özler misin hiç beni gün ortasında?
anar mısın adımı dudaklarınla?
hep tek oturduğum günbatımında yer alır mısın yanımda ?
rüzgarda dalgalanan saçlarımı alıp yumusacık ellerinle çeker misin yüzümden kulağımın arkasına?
bakar mısın bana hayran hayran?
sorgulamadan yaşar mısın benle hayatı?
hiç bırakmadan tutar mısın elimden?

ve döner misin benle yarına??

hayatı kollarında kucaklamak

hayata en sıkı sarıldığım an bana kocaman sarılıp kokunu içime doyasıya ve özgürce çektiğim,sanki hiç bırakmicakmışssın gibi hissettirdiğin an,işte o an tüm hayatı içindeki  herşeyiyle acısıyla,sevinciyle ;iyisiyle, kötüsüyle ;dünüyle ,bugunüyle kucakladığım an.

karamsar ruhun beden tasviri..

        hayat denen hengamenin tam ortasında bir ayagı kırık bir sandalyenin taşıyamadığı kırık bir kalbim.
       dünyanın dönüşünden sarhoş olan ruhumun kiracısı bedenimde ödenmemiş faturalardan bir yığın geleceğe yaşam borcum.
      tek kaşığın bandığı kasenin içinde oluşan girdaba kapılıp gitmiş ellerim.kimbilir kaç intihar daha görecek kopmuş iplerden yıpranan tavanım.
      altyapısı izinsiz bir inşaatım ben
bitmeyen cümlenin içindeki haykırışım her susuşlarımda.
      güvertesi su almış bir geminin kaptanlığından yorgun,çalınmış yüreğimin yeri..
hadi kapat git  artık  hayatın bir türlü kapatamadığı ,görmemeye açılan kepenklerimi..

bu diyarda

sevmelerin çok uzak kaldığı bu diyarda bunca zaman sonra bile içimde varlığını hala hissettiğim aşkınla birlikteyim.tüm sevmeyi,sevilmeyi unutmuş insanların içindeki o küllenmiş aşkları yeniden yakmak için..
gözardı edip unuttukları şeyi,hissettiklerimi onların da yeniden hissetmesini sağlayıp hatırlatmak için.onlar gibi bu diyarın bir parçası olup seni unutmak için değil.
bu soğuk sessiz, sessiz,kimsesiz,unutulmuş, umudun belkide yokolduğu, bu gri gökyüzünün yaşandığı bu diyara yeniden;umudun tüm ışığıyla maviyi, aşkın tüm ateşliliğiyle kırmızıyı,hayallerin tüm pembeliğiyle yaşamı yeniden getirmek için burdayım.
bir kalpteki kozanın daha kelebek olması,kalbin hayat vermesi için bir insana daha.
belkide; bu diyarda seni bulup, unutmuş olduğun beni hatırlatmak için burdayım..

isterdim..

bikere yanan ama külleri tüm hayatında biryerlerden savrulan isteklerin sınırlandırılmadığı hayal dünyalarında yağmur yağana kadar yaşamayı isterdim..