yokluk

yokluk
keşke sadece bir terim olarak kalsaydı dudaklarımda,
kağıda düşen her damlanın yumşattığı yerdeki mürekkep gibi dağılmasaydı ruhuma.
yokluk
bana seni anlatmasaydı en karanlık gecelerimde,
anlamasaydım anlamını ve
ıslatmasaydım hergece böylesine özlem yüklü damlalarla yastığımı,
kanamasaydı içim bukadar.
yokluk
denirmiki şimdi senin gidişine bu terim
yakışır mı hayata sensiz yerim
varlığını bildiğim yokluğuna alışamadığım
bir tek sensin !!

kısır döngü

değerli sandığımız değersizlikler..

insan nasılda yanarmış ,oturur ağlar ,sabahlarmış,
içi kanrevan ,dışı baharmış..
ve bir gün varmış gelir çatarmış

acı sandığın açılır komik anlar günler uçarmış
nasılda boşa yanmış ,aldanmış ,güne kapılmış ,
kaybolmuş insan işte ozaman anlarmış..

acı bambaşkaymış yaşamadan bilinmezmiş üstelik .
elde varmış ama farkına varılmamış
uçup giden renkli anlar bidaha  hiç gelmemiş
ama gelenler artık daha haz verenmiş
kıymetliymiş çünkü acıdan geçmiş ..

bunlarda uçup gitmiş ve gün gelmiş..
bu hep böyle gidermiş ,
çünkü hayat bir kısır döngüymüş..

BÜYÜMEK MİŞ

 

BÜYÜMEK..

Büyüyünce hayat denen evin çatısı hep akar mı

güneşli günde ble yakar mı içini

düşen damlalar.

Küçükken renkli şemsiyelerimizin sevinci,

düşen damlaların doldurduğu leğende yüzdürdüğümüz gemilerimiz mi alıkoyar bizi düşünmekten,

üzülmekten..

Mutluluğun rengi hep kararır mı büyüyünce?

Sahiden

şemsiyem bile siyah olmuş,

elimde renkli umutlar taşıyan balonlarım kaybolmuş.

Dilimde bir isyan,

içimde bir boşluk!

Her gördüğüm uçurum çağırır olmuş.

Büyümek mişş

Büyüdüm ben işte!!!

neden

neden düşüncelerimin en derin yerinden kesişlerim..

''yaşamak hızlı bir ölme biçimidir!!''