Vazgeçtiklerim

Eskiye  duyduğum özlem şuanı yaşatmıyoken geleceğimi de ipotek altına almış durumda.
Bazen çok şiddetleniyo hastalıklı ruhumun bana işkencesi.
Olmasını istediğimle olanı karşılaştırmaktan çoktan vazgeçtim.
Senden sonra vazgeçtiklerim arasında kendim olduğunu da farkettim.geç mi bilmiyorum dönsem kar olur mu bilmiyorum.tek bildiğim umrumda olmadığı..
Kaybettiğim dünlerimi yarınlarda aramaktan yoruldum..
Zamanla yok bir sorunum ,önem vermediğin hiçbirşey sorun olmuyormuş onu anladım kalan aklımla.
Kalbimle aklımda tartışmaz oldu bu arada ,sustu ikisi de sükunete vardı ortak oldukları bedende.

Ruh gözaltında

Hayat yenilmeye müsait bir oyun ve  insan her durakta inmeye meyili bir fani.ipleri elinde olmayan bir salıncakta her defasında celladına doğru sallanan, bir yaşam mücadelesi var bu tarafta.HErşeye sahip doğup ,yenik ölmek moda!!!bir ana nasıl bukadar ruhsuz olur aylarca karnında taşıdığı o yavruya deme artık bakgör ruhsuz dünya.cümlem yok bundan sonra.kelimeler kifayetsiz,anlamlar içi boşaltılmış,kalp çoktan terketmiş,ruh gözaltında.

içini kurtlar kemiren bir fidanım.
ruhum hastalıklı..
bazense kurumuş içi oyulmuş,köksüz bir agacım,
ruhu hastalıklı..

...

Kahramanlarıyla özdeşleştiğim bir kitabın son sayfasını okuyomuşçasına mutsuzum şimdi.terkedilmişlik hissi sardı tüm ruhumu halbuki iki sayfa önce ne de mutluydum.bitirmek için başladığım yolda sona gelmemek için duran ayaklarımla işbirliği içinde ruhum..

Varamayacağım yerdesin

Hiç varamayacağım uzaklarda olan seni düşlerken  yorumlayan yüreğim ,yan odaya geçerken soluksuz bırakıyor bedenimi..

kaç kez?

insan kaybedeceğini bildiği bir sabah uyanmak ister mi?
kaç kez kaybeder kaybettiği birini?
kaç kez aynı yara yaralar yüreğini.?

kanayan dizlerin mi?

dünya senin etrafında dönüyormuş gibi hissederken birden dizlerinin üstüne çökersin kanar dizlerin ağlarsın ,ağlarsın ama sebebi kanayan dizin değildir. Dünyanın etrafında koşmuş olmanın verdiği yorgunlukla düşen umutlarının avuçlarına batan parçalarıdır..