« Önceki |
22-12-2010
ilham perime sesleniyorum yüreğimle..
ilham perisi diye bir şey gerçekten var mı acaba?ben olduğunu düşünüyorum.sokaktaki insanlar ne düşünüyo acaba ya da ne bilim ilhama ihtiyaç duyulmayan şeyleri yapan insanlar?benim ilham perim olgunlaşma evresinde şuan düşüncelerimin içinde.herkesin ilham perisi nerdedirki şimdi?ona çok ihtiyacım var benim şuan günlerdir kafamda kurguladığım olayları sözcüklere dökmeye ihtiyacım var döküp rahatlamaya ağırlığını atmaya ve yazdığımı görüp mutlu olmaya..belkide önce mutlu olmalıyım pozitif olmalıyım onun gelebilmesi için.öylemidirki acaba belkide tam tersi olmalıyım mutsuzken dökülmeli belki cümlelelrrimdudağımdan birer birer gözyaşlarımın düşüp oluşturduğu uçuruma.ama ozamanda kayboluyo öznesi düşüncelerimin kapılıp girdabına.belkide ölmüştür..ya da beni öldürmüştür kendi içinde ..bi ses çıkıp cevap verse bana deseki umudunu yitirme ,gelecek ,terketti ,başkasının artık... bir şarkıda bir konuşmada bir mimikte gizli olsa cevabım.mimiklerim çalınmış, repliklerim tükenmiş şarkılarım birbaşkasının şuan anlayamam ki gelsede cevabım.sessizce sesleniyorum yinede yüreğimle ihtiyacım var sana ..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder