bazen oturup düşünmeliymiş insan.
oturup sorgulamalıymış?
nerdeyim kimleyim bunlarda kim sıfatları ne içlerinde nevar acaba ve ben ne yapmakta ve nasılım.
yanımda var mı birileri?
 peki gerçekten yanımdamı o birileri?
 dünyanın döndüğü yöndemi, döner dönen entrikalar acaba?
içinde kusamadığın sevgiyle karışık nefret ,çıksa o yöndemi dönecek?
nedeninin bilmediğin ama olmasını istemediklerimin olmasına izin veren ben olduğum halde neden çekip çıkaramıyorum sırtımdaki bıçağı?
beynimdeki sorular karanlık  bulutlar gibi sırasıyla bazen karışık içiçe gelip giderken ben oturmuş izliyorum.
diliyorum;sabah gün dogdugunda sadece güneşli olacak dünya...
21 aralıkta tamda maya kehanetlerinini herşeyin karışacağı günlerin başlangıcı olarak bilinen bu günde sabahı güneşli ve açık beklemek nekadar gerçekleşebilir bir dilek bilmiyorum.
ama görüyorum ufuk çizgisinde yazgımı ve biliyorum gördüklerimi yaşayacağmı.
rahatım.
beynimde olsada binlerce cevapsız gezen soru huzurluyum, çünkü güveniyorum ,inanıyorum ve kalbimi tanıyorum.
yanıltmayacak beni..
şimdi oturduğum bu sahilden üstünde oturduğum hayatımı özetleyen sırt çantamı takıyorum arkamı dönüp yolalıyorum kendi çizgimde hava durumu nederse desin ne olursa olsun yürüyorum güneşli olan yolumda ;)
ve diliyorum sedece kendinize çizdiğiniz yolunuzda kendinize ait hayaller ve hayatlarda yaşarsınız..!